
Okul ve ergenlik dönemlerinde her çocuğun yaşamında akran ilişkisi önem arz eder. Bu arkadaşlık ilişkileri bazen olumlu bazen de olumsuz gelişir zaman içinde. Olumsuz arkadaşlık ilişkileri sesiz çığlık ve çocuğun gelişiminde derin yaralar açar. Bu süreçte şiddet, saldırganlık ve suça sürükleme olup ciddi anlamda risk faktörü oluşturur.
Çocuklar arasındaki ‘’ liderlik ‘’ kavramı arkadaşlar arasında dışlanma insanların bu durumu normalleştirmeyi hedeflemesi toplumsal sorundur. Göz ardı edilen güç gösterisi karşımıza ciddi kalıcı sonuçlar olarak karşımıza çıkar. Bireyler arasında ‘’ üstünlük’ ’kavramı aşağılık kompleksi olarak adlandırılmakta.
Güçlü olanın güçsüzü ezdiği susturmak, tehdit ve dışlama gibi davranışlar görmezden gelinerek aileler ‘’ çocuktur aralarında böyle şeyler olur, kendileri çözüme kavuşturur . İşte bu noktada dur denilmedikçe ilerleyen günlerde yaşam kalitemizi ve yaşamımızı olumsuz yönde etkilemeye devam edecektir.
Bizler bu durumu kabul etmediğimiz sürece çocuklarımız asla güvende olmazlar. Çocuklarımızı güvenli ortamda gelişmesini ve büyümesini istememiz en doğal hakkımızdır. Çocuklarımızın arkadaşlık ilişkileri her ne kadar masum olsa da bazen gözle görülmeyen , şiddetle beslenen davranışlar dolaşır. Bu tehlikenin hafife alınma alınması bu gücün neyle beslendiğinin görünmez olması ve en tehlikeli olanı sinsice ilerlemesidir.
Çocuklarımız içinde sakladığı, bastırdığı çığlığı , yalnız kalma korkusu , akranları tarafından dışlanacağı kaygısı ya da aileler tarafından suçlanması derin travmalara neden olmakta. Çocuklarımız arkadaşları ile şiddet değil ,oyun arkadaşlığı ve özgür irade ile vicdanlarının şekillenmesi gerekir. Sessizce gelişen şiddet karşısında aileler tarafından fark edilmesi gerekir ve asla susmamalıdır.
Ailelerde çocuklarına ‘’ sende güçlü olup , karşılık verseydin ‘’ gibi cümleler çocuğun içine kapanması ve güven duygularının zedelenmesine sebep olur. Akran zorbalığına sesiz kalmak, karşı tarafın güçlenmesine neden olur. Bizler çocuklarımıza modeliz . Çocuklarımıza sevgi, saygı aşılamalıyız. Sevgi ve saygının olmadığı yerde yetişen çocuklar güvensiz bireyler ve toplum sorunu olarak karşımıza çıkar. Ertelenen ve görmezden gelinen her çocuklar topluma ağır bedeller ödeten baş aktörlerdir. Sesiz bırakılan her çığlık toplumun en güçlü sesidir.
FERAH USLU
Milli Sporcu – Hakem- Köşe Yazarı
AKSAÇLILAR Gönüllüsü
